Kuran bize O (sav)'nu en güzel örnek olarak sundu " Andolsun ki sizin için Allah'ın Rasulünde en güzel bir örnek vardır."(Ahzap,23/21) diyerek.
Kur'an Allah'ı sevmenin şartı olarak da O (sav)'nu gösterdi." De ki; Şayet Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın."(Al-i İmran,32) buyurarak.
Resulüne itaati kendisine itaat etmek saydı Yüce Yaratan "Kim Resule itaat ederse muhakkak Allah'a itaat etmiş olur"(Nisa,80) gerçeğini dikkatlere sunarak.
"Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik"(Enbiya,107) hitabına muhatap kılınarak rahmet peygamberi olarak vasıflanan da, ahlakı övülerek " Sen pek yüce bir ahlak üzeresin"(Kalem,68/4) övgüsünün muhatabı olan da ondan başkası değildi.
Kendisine sende bir insansın bizim gibi yer, içer, uyur, gezersin denilip itiraz edilince Kuran'ın ifadesiyle "ben de sizin gibi bir beşerim ancak vana vahiy geliyor"(Kehf,110) diyerek olağan ile olağanüstülük arasındaki ince çizgiye dikkat çekiyordu.
Evet, O (sav)' da bir beşerdi; yer, içer, uyur, evlenir, alışveriş yapardı ama onun beşer olması insanlara tam bir önder olabilmesi içindi. O (sav) ben bir insan olarak kulluğun zirvesine çıktım sizde insanlar olarak o zirveye tırmanabilirsiniz mesajını adeta bir beşer olarak veriyordu. Allah Kuran'da "Andolsun ki size içinizden bir resul geldi" derken bu gerçeğe de dikkat çekiyordu.
Üsve-i hasene (en güzel örnek), rahmet peygamberi olmasının yanında O (sav)'nun bir diğer hasleti de ümmetine karşı şefkatli ve merhametli oluşu idi. O (sav) Kuran'ın " Mü'minlerden sana ittiba edenlere rahmet kanatlarını indir"(Şuara,215) emrinin gereğini yaşantısıyla gösteriyor ve yine Kuran tarafından bu özelliği " Andolsun ki size içinizden bir resul geldi. Sizin sıkıntıya düşmeniz o'na pek ağır gelir, O size pek düşkündür. O mü'minlere karşı pek şefkatlidir ve merhametlidir."(Tevbe,128) buyrularak tasdik ediliyordu. Evet O (sav) merhametli idi çünkü O (sav) bir rahmet peygamberiydi.
O (sav) "kişi beni anasından, babasından, evladından hatta canından daha çok sevmedikçe imanın tadını alamaz" derken "anam, babam canım sana feda olsun ya resulallah" diyerek aşklarını dile getiren sahabeleri de, "sana muasır olamadığımız için müteessiriz" diyerek özlemlerini dile getiren asrımız insanı da hep O (sav)'nu yâd ediyordu.
"Yeryüzü mescidinde Mekke mihrabında ehli imanın imamı o idi. Medine minberinden tüm insanlığa seslenen hatipte yine o idi. Tüm enbiyanın reisi, tüm evliyanın seyyidi, tüm enbiya ve evliyadan mürekkep zikir halkasının serzâkiri de yine o idi."
Bize rabbimizi tanıtan O (sav) sevgililer sevgilisi bize böyle tarif ediliyordu. Biz de Hz. Peygamberin 1436. kutlu doğum yıldönümünde O'nu bir kez daha anıyor ve şefaatine nail olmayı rabbimizden niyaz ediyoruz.